ŻELAZA TLENKI, związki chem. żelaza i tlenu: 1) tlenek żelaza(II), tlenek żelazawy, FeO, czarny proszek o właściwościach piroforycznych; trwały powyżej temp. 570C; temp. topn. 1368C; 2) tlenek żelaza(III), trójtlenek dwużelaza, tlenek żelazowy, Fe2O3, zwykle brunatnoczerwona substancja krystal., nierozp. w wodzie (po wyprażeniu); roztwarza się w kwasach; najtrwalszy tlenek żelaza: znane są 2 odmiany: (paramagnetyk) i (ferromagnetyk); występuje w przyrodzie w stanie bezwodnym (hematyt) i uwodnionym (lepidokrokit, getyt i limonit); stanowi pigment (czerwień; żelazowa); stosowany do produkcji ferrytów, materiałów ściernych oraz jako katalizator; 3) tlenek żelaza(II, III), tlenek żelazawo-żelazowy, Fe3O4, czarna substancja krystal., nierozp. w wodzie, odporna na działanie czynników chem.; dobrze przewodzi prąd elektr.; jest ferromagnetykiem; występuje w przyrodzie w postaci minerału magnetytu, syntetyzowany wewnątrz komórek pewnych bakterii niektórym z nich służy do orientacji względem ziemskiego pola magnet.; stosowany gł. do produkcji ferrytów oraz na anody elektrolizerów przemysłowych.

 drewniana podłoga - -