ŻEL [franc.], układ koloidowy (koloid) składający się z fazy tworzącej sieć przestrzenną nadającą sztywność postaci oraz z fazy wypełniającej tę sieć; fazą wypełniającą jest zwykle ciecz (rzadko gaz), przy czym w wypadku wody żel nazywa się hydrożelami, w wypadku cieczy org. organożelami, wśród których, w zależności od rodzaju cieczy, rozróżnia się etanolożele, benzenożele itp.; żel dzieli się też na org. i nieorg., zależnie od rodzaju substancji tworzącej sieć usztywniającą. Ogólnie dzieli się je na: liożele (żele elastyczne, galarety) żele o dużej zawartości cieczy, mające sieć przestrzenną utworzoną z giętkich makrocząsteczek polimerów, wykazujące sztywność postaci tylko w pewnym stopniu; kserożele (żele kruche) o dużej zawartości fazy usztywniającej, którą tworzy faza stała, wykazująca znaczną sztywność postaci; niektóre żele (liożele i suche kserożele pęczniejące) można przeprowadzić w zole. Do żeli należy wiele układów naturalnych, występujących w przyrodzie (np. kolagen, mięso, błony komórkowe) lub otrzymywanych sztucznie (np. żelatyna, polimery syntet.).

 prepaid calling card - wykładziny pcv - szkło warszawa