ZIOŁOLECZNICTWO, fitoterapia, tradycyjna gałąź medycyny, wykorzystująca leczn. działanie niektórych surowców roślinnych (lecznicze rośliny). Surowce roślinne były od dawna stosowane w lecznictwie, na co wskazują zabytki piśmiennictwa sumer. (tabliczki z Nippur, ok. 3000 p.n.e.), starochiń., staroind. i egip. (tzw. papirus Ebersa, XIV w. p.n.e.); doświadczalnie stwierdzone działanie leczn. tych surowców i przygotowywanych z nich preparatów (oprac. m.in. przez lekarza rzym. Galena, II w. n.e.) zostało udowodnione w XIX i XX w., gdy z roślin wyizolowano i zidentyfikowano związki chem. o wyraźnym działaniu farmakologicznym. Poznanie budowy ciał czynnych pochodzenia roślinnego (np. chininy, kokainy) zapoczątkowało syntezę licznych związków chem. o zbliżonej budowie, często o lepszych właściwościach terapeutycznych. Mimo że działanie wielu surowców roślinnych nie zostało jeszcze zbadane w stopniu zadowalającym, współczesne ziołolecznictwo ma duże znaczenie i nadal się rozwija.

 domy murowane - phone card - Städhuset