ZOOGEOGRAFIA [łac. < gr.], geografia zwierząt, nauka o geogr. rozmieszczeniu zwierząt oraz o czynnikach, które kształtowały i kształtują to rozmieszczenie; przedmiotem badań zoogeografii są: zasięgi zwierząt, sposoby i drogi rozprzestrzeniania się, bariery fiz. (np. temperatura, morze dla zwierząt lądowych) i biol. (np. inne zwierzęta), tempo zasiedlania nowych terytoriów, ekol. mechanizmy ich zasiedlania, rozmieszczenie dzisiejsze; na podstawie podobieństw i różnic w faunach wyróżnia się królestwa, krainy (australijska kraina, etiopska kraina, Nearktyka, neotropikalna kraina, Palearktyka, także Antarktyda, Arktyka), dzielnice itd.; Ch.R. Darwin (1859) oparł teorię ewolucji m.in. na danych zoogeogr.; 1875 Ph.L. Sclater ustanowił obecne krainy, a 1876 A.R. Wallace wprowadził ich ujęcie dynamiczne i zastosował w badaniach zoogeogr. dane paleontologiczne; 1896 R. Lydekker zgrupował krainy w królestwa; zoogeografia wód mor. rozwinęła się znacznie później, pierwszą obszerną jej syntezę podał S. Ekman (1935).

 Nagłośnienie Wrocław - prepaid phone cards - india calling card